വീട്ടിൽ മൗനിയായിരിക്കുന്ന അമ്മയെയും അനുജത്തിയെയും ഓർത്തപ്പോൾ എനിയ്ക്കൊന്ന് പൊട്ടിക്കരയണമെന്ന് തോന്നി തൊടുത്ത് അടഞ്ഞ് കിടന്ന ഒരു മുറുക്കാൻ പീടികയുടെ തട്ടിന് മുകളിൽ?ബാഗിറക്കി വച്ചിട്ട് ചുറ്റിനും നോക്കി ആരുമില്ലെന്നുറപ്പിച്ചിട്ട് മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ ഏങ്ങലടിച്ച് കരഞ്ഞു…..

എഴുത്ത്:- സജി തൈപ്പറമ്പൻ

ഞങ്ങൾ രണ്ട് പെൺമക്കളെയും അമ്മയെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അച്‌ഛൻ
മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം പോയപ്പോൾ അമ്മ ഡിപ്രഷനിലായി പോയിരുന്നു

സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് അമ്മയെ തിരികെ കൊണ്ട് വരാനും അനുജത്തിയുടെ പഠിപ്പ് മുടങ്ങാതിരിക്കാനുമാണ് ഞാനൊരു കിച്ചൻ വെയർ വില്ക്കുന്ന കമ്പനിയിൽ ഫീൾഡ് സ്‌റ്റാഫായി ജോലിയ്ക്ക് പോയി തുടങ്ങിയത്.

വെയില് കൊണ്ടാൽ ടാനടിക്കുമെന്ന്ക രുതി ,ഞാൻ അത് വരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സൺസ്ക്രീമിൻ്റെ ബോട്ടിൽ ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ് അവസാന തുള്ളിയും മുഖത്ത് തേച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ പിറ്റേന്ന് മുതൽ ക്രീമില്ലാതെ എൻ്റെ മുഖം ടാനടിച്ച് തുടങ്ങുമെന്ന് പൂർണ്ണബോധ്യമെനിക്കുണ്ടായിരുന്നു

സാഹചര്യങ്ങളാണല്ലോ ചില മനുഷ്യരെ ഫ്‌ളെക്‌സിബിളായി ജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് നല്കുന്നത് .

എടുത്താൻ പൊങ്ങാത്ത വലിയ ബാഗും ചുമലിൽ തൂക്കി അപരിചിതമായൊരു നാട്ടിലൂടെ കുറച്ച് നടന്നപ്പോൾ തന്നെ ഊരവേദന തുടങ്ങിയിരുന്നു

ഇനിയങ്ങോട്ട് ഈ വേദന ശീലമായിക്കൊള്ളുമെന്ന് തളർന്ന് പോകാനൊരുങ്ങിയ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഞാൻ ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു

അപ്പോഴാണ് വെള്ള പെയിൻ്റടിച്ച പുതിയൊരു വീട് കാണുന്നത് , രണ്ട്നി ലയിൽ പണിത വീടിൻ്റെ എലിവേഷൻ്റെ ഡിസൈനിങ് കണ്ടപ്പോൾ അത്യാവശ്യം സാമ്പത്തികമുള്ള വരാണെന്ന് മനസ്സിലായി കാരണം ആർക്കിടെക്ട് പഠനം പൂർത്തിയാക്കാൻ ആറ് മാസം കൂടി ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴാണല്ലോ ഇടയ്ക്ക് വച്ച് പഠനം നിർത്തി ഈ പണിക്ക് ഞാനിറങ്ങിയത്

പ്രതീക്ഷയോടെ ആ ഗേറ്റിനടുത്ത് നിന്ന് വളർത്ത് നായ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയതിന് ശേഷമാണ് അകത്തേയ്ക്ക് കയറിയത്

കോളിങ്ങ് ബെല്ലടിച്ച് അല്പനേരം കാത്തുനിന്നതിന് ശേഷമാണ് സുന്ദരിയായൊരു ചേച്ചി വന്ന് കതക് തുറന്നത്

അവരെ കണ്ടതും , കമ്പനി നടത്തിയ ട്രെയിനിങ് ക്ളാസ്സിൽ പഠിപ്പിച്ച് തന്ന ഡയലോഗ് യാന്ത്രികമായി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് അവരെ കാണിച്ചു

കൈ നീട്ടമാണ് ചേച്ചീ, ഇത്ര നേരവും വെയില് കൊണ്ട് നടന്നിട്ട് ഒന്നും വിറ്റിട്ടില്ല വീട്ടിൽ സുഖമില്ലാത്ത അമ്മയും പഠിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു അനുജത്തിയുമാണുള്ളത് എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് എടുക്കണേ ചേച്ചീ

ഞാനവരോട് കെഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

എൻ്റെ മോളേ ഈ വീടിൻ്റെ ഹൗസ് വാമിങ് കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയായിരുന്നു ഈ ബാഗിലുള്ള മുഴുവൻ സാധനങ്ങളും ഓരോരുത്തരും ഗിഫ്റ്റുകളായി കൊണ്ട് തന്നത് ഒരു മലപോലെ അകത്ത് കൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുവാണ് പിന്നെ ഞാനെന്തിനാണ് ഇത് കാശ് തന്ന് മേടിക്കുന്നത് ? മോള് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് കൊടുക്ക്

അതും പറഞ്ഞ് കതക് വലിച്ചടച്ച് അവരകത്തേയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്നെ എൻ്റെ ആത്മവിശ്വാസം ചോർന്ന് പോയിരുന്നു

തളർന്ന മനസ്സോടെ ഞാൻ ഭാരമേറിയ ബാഗും തൂക്കി അടുത്ത വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, അവിടെ ചെന്ന് നിരവധി തവണ ബെല്ലടിച്ചെങ്കിലും ആരും കതക് തുറന്നില്ല

അങ്ങനെ ആദ്യ ദിവസം പല വാതിലുകളിലും മുട്ടിനോക്കിയെങ്കിലും ആരും ഒരു സാധനവും വാങ്ങിയില്ല അങ്ങനെ തുടക്ക ദിവസം തന്നെ ഒന്നും വില്ക്കാൻ കഴിയാതെ സങ്കടത്തോടെ ഞാൻ കമ്പനി ലക്ഷ്യമാക്കി തിരിച്ച് നടന്നു

നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു , കമ്പനിയിലെ എത്തണമെങ്കിൽ അടുത്ത കവലയിൽ ചെന്നിട്ട് വേണം ബസ്സിൽ കയറാൻ.

വീട്ടിൽ മൗനിയായിരിക്കുന്ന അമ്മയെയും അനുജത്തിയെയും ഓർത്തപ്പോൾ എനിയ്ക്കൊന്ന് പൊട്ടിക്കരയണമെന്ന് തോന്നി തൊടുത്ത് അടഞ്ഞ് കിടന്ന ഒരു മുറുക്കാൻ പീടികയുടെ തട്ടിന് മുകളിൽ?ബാഗിറക്കി വച്ചിട്ട് ചുറ്റിനും നോക്കി ആരുമില്ലെന്നുറപ്പിച്ചിട്ട് മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ ഏങ്ങലടിച്ച് കരഞ്ഞു

പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ ചുമലിൽ ആരോ കൈപ്പത്തി വച്ചത് റിഞ്ഞ് ഞാൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത് ,

കാട്പോലെ വളർന്ന് നില്ക്കുന്ന അങ്ങിങ്ങായി കട്ടപിടിച്ച ചെമ്പൻമുടിയും അലസമായി വളർന്നിറങ്ങിയ നീണ്ടതാടിരോമങ്ങളുമുള്ള ഭ്രാന്തനെ പോലെ തോന്നിക്കുന്നൊരു രൂപം

ഞാൻ ഞെട്ടി പിന്നിലേയ്ക്ക് മാറി

മോള് പേടിക്കണ്ടാ ഞാനൊന്നും?ചെയ്യില്ല എനിക്ക് നിന്നെ പോലൊരു മോളുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ അവളെ ഒരാള് പിടിച്ചോണ്ട് പോയി .

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സമുദ്രത്തോളം ആഴത്തിൽ ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നു

മോളെന്തിനാ കരഞ്ഞത് ?എവിടെയാ മോളുടെ വീട് ?ഇവിടെ എന്തിന് വന്നതാ ?

ഒറ്റശ്വാസത്തിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചത്

കണ്ടാൽ ഭ്രാന്തൻ്റെ രൂപമാണെങ്കിലും അയാൾ നേർമലാണെന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായി

ഞാനയാളോട് ,ഒരു കമ്പനിയുടെ സെയിൽസിന് ,വന്നതാണെന്നും, വീട് കുറച്ച് ദൂരെയാണെന്നും, നേരം ഇരുട്ടിയത് കൊണ്ട് പേടിച്ച് കരഞ്ഞ് പോയതാണെന്നും നുണ പറഞ്ഞു.

മോളേ ഈ സ്ഥലം അത്ര ശരിയല്ല മോൾക്കിനി എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്? ഞാനും കൂടെ വരാം ,

എനിയ്ക്ക് കവലയിൽ ചെന്നിട്ട് ബസ്സിൽ കയറി പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളെന്നെ കവല വരെ അനുഗമിച്ചു .

ഏറെ നേരം നിന്നിട്ടും ബസ്സ് കാണാത്തത് കൊണ്ടാണ് ,അടുത്ത കടയിൽ ചെന്ന് ഇനി ബസ്സ് എത്രമണിക്ക് വരുമെന്ന് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചത്

അപ്പോഴാണ് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം പ്രൈവറ്റ് ബസ്സുകൾ മിന്നൽ പണിമുടക്ക് പ്രഖ്യാപിച്ചെ ന്നറിയുന്നത്, ആ റൂട്ടിൽ KSRTC ബസ്സ് ഇല്ലായിരുന്നു

എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ വിഷണ്ണയായി നിന്നു.

മോളെന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നത്? ഇന്ന് എൻ്റെ വീട്ടിൽ തങ്ങിയിട്ട് ,നാളെ രാവിലെ പോകാം വരൂ

അയാളെന്നോട് വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞെങ്കിലും എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും അയാളോടൊപ്പം പോകാൻ എനിക്കെന്തോ മടി തോന്നി.

സമയം അപ്പോൾ എട്ട് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു

മോളെ ഇത് കണ്ടോ? ഇതാണ് എൻ്റെ മോള് ,ഞാനും അവളും കൂട്ടുകാരെ പോലെയായിരുന്നു ,നിന്നെയിപ്പോൾ ഞാനവളുട സ്ഥാനത്താണ് കാണുന്നത്

ഞാൻ അമാന്തിച്ച് നില്ക്കുന്നത് കണ്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മുഷിഞ്ഞ ഒരു
ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയാളെന്നെ കാണിച്ചു

ഏകദേശം രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള മകളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ചും,ബിക്കുന്ന യുവത്വമുള്ള ആ അച്ഛൻ്റെ ഇപ്പോഴത്തെ കോലം കണ്ട് എനിയ്ക്ക് സഹതാപം തോന്നി

ഇനിയും എന്നെ വിശ്വാസമല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്നെ വെളിയിൽ നിർത്തിയിട്ട് മോള് അകത്ത് കയറി കതക് പൂട്ടിക്കോളൂ നാളെ രാവിലെ പോകാനിറങ്ങുമ്പോൾ തുറന്നാൽ മതി

വേണ്ട ഞാൻ വരാം എനിയ്ക്ക് വിശ്വാസമാണ്

ഞാൻ വേഗം അയാളെ അനുഗമിച്ചു

വലിയ വൃത്തിയും വെടിപ്പുമൊന്നുമില്ലാത്ത പ്രേതാലയം പോലാരു വീടായിരുന്നത്

മോള് അകത്തേയ്ക്ക് കയറിക്കോളൂ ഞാനീ ജനലരികിൽ നിലത്ത് പായ
വിരിച്ച് കിടന്നോളാം രാത്രി ദുഃസ്വപ്‌നം കണ്ട് പേടിച്ചാൽ ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്ന് സമാധാനിച്ച് ഉറങ്ങിക്കോളൂ

അകത്തേയ്ക്ക് കയറാതെ അയാൾ വരാന്തയിൽ വിരിച്ച പുൽപായയിൽ കിടന്നു

ഞാൻ ബാഗ് നിലത്ത് വച്ചിട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന റെക്സിൻ പൊളിഞ്ഞ സോഫയുടെ മുകളിൽ മെല്ലെ ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു, അല്പനേരം കിടന്നപ്പോൾ രാവിലെ മുതൽ ബാഗ് തൂക്കി നടന്നതിൻ്റെ ഊരവേദനയ്ക്ക് തെല്ലൊരാശ്വാസം കിട്ടി.

മോളുറങ്ങിയോ?

പുറത്ത് നിന്നയാൾ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു

ഇല്ല

മോളുടെ വീട്ടിലാരൊക്കെയുണ്ട്

അതിനുത്തരം പറയാൻ മടിച്ച് ഞാനല്പ നേരം നിശബ്ദയായി കിടന്നു ഒടുവിൽ സംഭവിച്ചതൊക്കെ ഞാൻ തുറന്ന് പറഞ്ഞു

മോള് വിഷമിക്കണ്ട ദൈവം എല്ലാത്തിനും ഒരു വഴി കാണിച്ച് തരും ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ട്ക ണ്ണടച്ച് കിടന്നോളു ക്ഷീണമുള്ളത് കൊണ്ട് വേഗം ഉറങ്ങിക്കോളും

അദ്ദേഹമെന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ പൂട്ടി കിടന്നു

പിറ്റേന്ന് നേരം നന്നായി വെളുത്തപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഉറക്കമുണരുന്നത് , വെപ്രാള ത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് താഴേയ്ക്ക് ഒരു പേപ്പർ കഷ്ണം ഊർന്ന് വീണത് കണ്ട് ആകാംക്ഷയോടെ ഞാനത് എടുത്ത് നോക്കി

അതൊരു കുറിപ്പായിരുന്നു

മോളേ ,ഞാൻ പോകുന്നു, ഇത്രയും നാളും ഈ അച്ഛൻ ഇവിടെ കാത്ത് നിന്നത് എന്നെങ്കിലും നീ തിരിച്ച് വരുമെന്ന് അച്ഛനറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് പത്ത് പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും നിൻ്റെ അച്ഛൻ മൂന്ന് വയസ്സ് തികയാത്ത നിന്നെ പറിച്ചെടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ ഞാനയാളെ തടഞ്ഞതാണ് പക്ഷേ എൻ്റെ ഭാര്യ ,അതായത് നിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അമ്മ ,അന്ന് പറഞ്ഞത് നീ അയാളുടെ മകളാണെന്നായിരുന്നു , അത് കേട്ട് ഷോക്കേറ്റ് നിന്ന എൻ്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അയാൾ നിന്നെ കൊണ്ട് പോയത് ഭാര്യയുടെ അടുത്തേയ്ക്കായിരുന്നു അതായത് നീ സ്വന്തം അമ്മയാണെന്ന്ഇ ത് വരെ വിശ്വസിച്ച നിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് , സത്യത്തിൽ നിൻ്റെ അമ്മ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ക്യാൻസർ ബാധിച്ച് ഈ വീട്ടിൽ കിടന്നാണ് മരിച്ചത് നിന്നെ അയാളന്ന് കൊണ്ട് പോയതിന് ശേഷം നിന്നെയൊന്ന് കാണാൻ ഞാൻ പലപ്പോഴും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നിന്നെയും കുടുംബത്തെയും കൊണ്ട് നിൻ്റെ അച്ഛൻ ദൂരെ എവിടെക്കോ അന്ന് പോയിരുന്നു , നീയെൻ്റെ മകളല്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മൂന്ന് വയസ്സ് വരെ നിന്നെ എൻ്റെ നെഞ്ചത്തിട്ട് വളർത്തിയത് കൊണ്ട് ,എനിയ്ക്ക് നിന്നെ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അങ്ങനെയാണ് എന്നെങ്കിലും നീ എൻ്റെയടുത്തെത്തുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ഞാനിത്ര നാളും ജീവിച്ചത് , ഇന്നലെ രാത്രി കിടന്നുറങ്ങുന്നത് വരെ നീയെൻ്റെ മകളാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാർ അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് നോക്കിയപ്പോഴാണ് നിൻ്റെ കഴുത്തിലെയും വലത് കൈത്തണ്ടയിലേയും വലിയ മറുകുകൾ ഞാൻ കണ്ടത് , അപ്പോൾ മാത്രമാണ് പണ്ടെനിയ്ക്ക് നഷ്ടപെട്ട മകളാണ് നീയെന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായത് , ജനൽ പടിയിൽ ഞാനിന്നലെ കാണിച്ച ഫോട്ടോ ഇരിപ്പുണ്ട് നീയതൊന്ന് എടുത്ത് നോക്കിക്കേ അതിലുള്ള ആ മൂന്ന് വയസ്സ്കാരിയ്ക്കും ഈ മറുകുകൾ കാണാൻ കഴിയും

ഞാൻ വേഗം ജനാലയ്ക്കരികിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ഫോട്ടോ എടുത്ത് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി
ശരിയാണ് എൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിലെയും കഴുത്തിലെയും പോലെ അതേ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ ആ മൂന്ന് വയസ്സുകാരിയ്ക്കും മറുകുകളുണ്ട്

ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ വീണ്ടും പേപ്പറിലെ ബാക്കിഭാഗം വായിച്ച് നോക്കി

ഇനി ഞാൻ പോകുന്നു മോളേ , എൻ്റെ ജീവിതാഭിലാഷം സാക്ഷാത്കരിച്ചു നിനക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും നാള് ഈ വളർത്തച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചത് മുഴുവൻ ആ കാണുന്ന അലമാരയിലുണ്ട് , ഇനി മോള് വെയില് കൊണ്ട് ബാഗും തൂക്കി നടക്കണ്ട , അതിലുള്ള കാശ് വച്ച് നിനക്ക് സ്വന്തമായൊരു ബിസിനസ്സ് ചെയ്യാൻ പറ്റും ഈ അച്ഛനെ നീയിനി അന്വേഷിക്കണ്ട ഇനിയുള്ള കാലം ഞാൻ കാശിയിലോ രാമേശ്വരത്തോ പോയി ജീവിച്ച് തീർത്തോളാം

ആ വരികൾ വായിച്ച ഞാൻ വേഗമെഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി നോക്കി അദ്ദേഹത്തെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല തിരിച്ച് അകത്ത് കയറി അലമാര തുറന്ന്, ഡ്രോയറിലേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് എനിയ്ക്ക് ആശ്ചര്യം തോന്നിയത്

അതിൽ നിറയെ നൂറിൻ്റെയും ഇരുനൂറിൻ്റെയും അഞ്ഞൂറിൻ്റെയുമൊക്കെ നോട്ടുകൾ കുത്തി നിറച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നു കൂടാതെ മുകളിലെ തട്ടിൽ ഒരു ജ്യൂവലറി ബോക്സിൻ മാലയും വളകളും മോ,തിരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു

ഞാൻ വേഗം അലമാരയടച്ചിട്ട് വീട് പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടി കവലയിലേയ്ക്ക് കാല് വലിച്ച് വച്ച് നടന്നു അപ്പോഴാണ് കുറച്ചകലെയായി റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ ഒരാൾ കു,ത്തി യിരിക്കുന്നത് കണ്ടത് ദൂരെ നിന്നും ട്രെയിനിൻ്റെ ചൂളം വിളി കേട്ട് ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ അയാളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തോടി

ട്രെയിൻ അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ അകലെയെത്തിയപ്പോഴേക്കും ട്രാക്കിലെത്തിയ ഞാൻ അയാളെ വലിച്ച് താഴെയിട്ടതും ട്രെയിൻ ഒരു ഇരമ്പലോടെ കടന്ന് പോയതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു

നീയെന്തിനാ മോളേ എന്നെ രക്ഷിച്ചത് ? ഇനി ഈ ജീവിതത്തിൽ എനിയ്ക്ക് കാത്തിരിക്കാൻ സ്വന്തക്കാരാരുമില്ല ഞാൻ അനാഥനാണ്

എന്നാര് പറഞ്ഞു ,? എന്നെ പണ്ട് നിങ്ങടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നാണ് പറിച്ചെടുത്തോണ്ട് പോയതെന്നല്ലേ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ? അപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മോള് തന്നെയല്ലേ ? അന്നെന്നെ കൊണ്ട് പോയത് എൻ്റെ അച്ഛനല്ലായിരുന്നു , കുഞ്ഞിലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി അമ്മ എന്നെ പേടിപ്പിക്കുന്ന പിള്ളാരെ പിടുത്തക്കാരനായിരുന്നു, നിങ്ങളാണെൻ്റെ അച്ഛൻ , നിങ്ങൾക്ക് ഞാനുണ്ട് വരൂ എനിയ്ക്കും അച്ഛനെന്ന് പറയാൻ നിങ്ങളേ ഉള്ളൂ ,

ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കരഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെയും കൂട്ടി ഞാനാ പ്രേതാലയത്തിലേയ്ക്ക്, (അല്ല എനിയ്ക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം തന്ന ആ വീട്ടിലേയ്ക്ക് )നടന്നു.

അന്ന് തന്നെ അദ്ദേഹത്തെയും കൊണ്ട് എൻ്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങണമെന്നും അമ്മയോടും അനുജത്തിയോടും നടന്നതെല്ലാം തുറന്ന് പറയണമെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.

.