മുൻ ഭാഗം വായിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ……
ഒരാഴ്ച പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോയി. തങ്ങൾക്കിടാനുള്ള ഡ്രസ്സ് മാത്രം എടുത്ത് ഗിരിജയും ശിവരാമനും വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിന്നു. ഇന്നാണ് താക്കോൽ കൈമാറുന്നത്. ആദ്യം വീട്ടിലെത്തിയത് ശംഭുവും രഞ്ജുവുമാണ്.അമ്മയും അച്ഛനും ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരണം മറുത്തൊന്നും പറയരുത്.രഞ്ജു ഗിരിജയോടും ശിവരാമനോടും പറഞ്ഞു.
ഇല്ല മോളേ ഞങ്ങൾ ആരുടെ കൂടെയും വരില്ല. ഇനി ഈ സംസാരം വേണ്ട. ശിവരാമൻ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴേക്കും നരേനും അഞ്ജുവും മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെയും ശങ്കർ ദാസിന്റെയും ഒപ്പമെത്തി…. ആദ്യമായി ഒരാൾ കൂടി ആ കാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും കേട്ട് പരിചയം മാത്രമുള്ള ഗൗരി…..
രഞ്ജു എല്ലാവരെയും അകത്തേയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ഗൗരി…. ഞാൻ രഞ്ജു…. നരേട്ടൻ പറഞ്ഞിരുന്നു ഗൗരി വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്….
ഹായ് ചേച്ചി എല്ലാവരെയും ഇപ്പോഴാണ് കാണുന്നതെങ്കിലും അമ്മ പറഞ്ഞ് എനിക്കെല്ലാവരെയും അറിയാം.
അവരെപ്പോഴാ അഞ്ജു വരുമെന്ന് പറഞ്ഞത്…? ശങ്കർദാസ് ചോദിച്ചു.
അവരിപ്പോൾ തന്നെ ഇങ്ങെത്തും അച്ഛാ…. അഞ്ജു പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഒരു ഓട്ടോ വന്ന് മുറ്റത്തു നിന്നു.
ദിവകാരനും, മാലതിയും മകൾ ഗൗരിയും ഓട്ടോയിൽ നിന്നിറങ്ങി.
ഞങ്ങൾ താമസിച്ചോ….? ദിവാകരൻ ചോദിച്ചു.
ഇല്ല വീട് വാങ്ങിച്ചവർ എത്തിയിട്ടില്ല. നരേൻ ആണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
അവര് വരട്ടെ. അതുവരെ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം… അല്ലേ ശംഭു… ദിവാകരൻ ചോദിച്ചു..
അച്ഛൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിക്കോ…. ശംഭു സമ്മതം അറിയിച്ചു.
അടുത്ത ഞായറാഴ്ച പതിനൊന്നിനും പതിനൊന്നേമുക്കാലിനും ഇടയ്ക്ക് എന്റെ മോൾ ഗൗരിയുടെ കല്യാണ നിശ്ചയം.ചെറുക്കനെ എല്ലാവർക്കും അറിയാല്ലോ നമ്മുടെ വിവേക് തന്നെ.എല്ലാവരും അവിടെയ്ക്കെത്തണം.എല്ലാവരുടെയും വീട്ടിൽ വന്ന് ഞാൻ വിളിച്ചോളാം….
അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ട ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവിടെയുണ്ടാവും നരേൻ അറിയിച്ചു.
ശംഭു നിനക്കെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്നല്ലെപറഞ്ഞത്….ദിവാകരൻ ചോദിച്ചു.
പറയാനുണ്ട്. അത് കേൾക്കേണ്ട ഒരാൾകൂടി ഉണ്ട്.ആൾ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങെത്തും. ശംഭു പറഞ്ഞു തീർന്നതും മഹാലക്ഷ്മിയുടെ അമ്മയെയും കൊണ്ട് ഒരു സിസ്റ്റർ അവിടെയെത്തി.
ഇരിയ്ക്കമ്മേ ശംഭു പറഞ്ഞു.ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് തന്ന രണ്ടാമത്തെ വാക്കും ഇന്ന് ഇപ്പോൾ ഇവിടെവച്ച് പാലിക്കും.
അമ്മയുടെ മോന്റെ രണ്ട് പെണ്മക്കൾ…. അവരെ എനിക്കറിയാം.
മോനേ… എന്റെ ഉണ്ണി…. എവിടെയാ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ.. ഒന്ന് കാണിക്ക് മക്കളേ….
അമ്മ കരയാതെ…. ഞാൻ പറയട്ടെ.. മഹാലഷ്മി അമ്മയ്ക്കും ആ കുട്ടികളെ കാണാൻ തിടുക്കമായി…
അച്ഛാ…. ശിവരാമനെ നോക്കി ശംഭു വിളിച്ചു… അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മക്കളൊന്നും ഉണ്ടാവാതിരുന്നപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നിങ്ങൾ അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് ദത്തെടുത്തു…. ഓർക്കുന്നുണ്ടോ…. ശിവരാമനും മാലതിയും ഇടിവെട്ടേറ്റതുപോലെനിന്നു.
ശംഭു… ശിവരാമൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
രഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി… എന്നെ പറ്റിക്കുവായിരുന്നോ ശംഭുവേട്ടാ…. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അയാളോട് ചോദിച്ചു.
അത് ശരി അപ്പോൾ നീ ഈ വീട്ടിൽ ആരുമല്ല അല്ലേ.. അഞ്ജു രഞ്ജുവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു… എല്ലാ കണ്ണുകളും രഞ്ജുവിലേയ്ക്ക്….. ഞാൻ പറയട്ടെ ശംഭു തുടർന്നു…..
ആ കുഞ്ഞ് ഈ വീട്ടിൽ വന്നതിനു ശേഷമാണ് ഗിരിജ അമ്മ ആദ്യമായി ഗർഭിണി ആകുന്നത്… എന്നുവച്ചാൽ ഇവർക്ക് ഒരു മകളെ ഉളളൂ… അവളാണ് എന്റെ ഭാര്യ രഞ്ജു….
അഞ്ജു മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ ആങ്ങളയുടെ മകളാണെന്നൊന്നും ഇവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. രഞ്ജുവിനെ മാറ്റി നിർത്തി അഞ്ജുവിനെ കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചതും ഒരിക്കലും അഞ്ജു ഈ സത്യമൊന്നും അറിയരുത് എന്ന് കരുതിയിട്ടാ…..
ഇല്ല ഇത് പച്ചക്കള്ളമാ…. അഞ്ജു അലറി.
അല്ല….. കള്ളമല്ല… ശംഭു പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. നീ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം മോളല്ല. പക്ഷെ നീ മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ ആങ്ങളയുടെ മോളാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ജന്മം കൊണ്ടല്ലെങ്കിലും കർമ്മം കൊണ്ട് നീ എന്നും ഞങ്ങളുടെ മോളാ…. ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായിട്ടും അഞ്ജു മോൾ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റെന്തും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…….. ഈ വീട് വിട്ട് പോകണമെന്ന് മോള് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞില്ലേ……. അപ്പോഴാ ഗിരിജ എന്നോട് ഒരു പറഞ്ഞത് രക്തബന്ധം അല്ലാത്തത് കൊണ്ടാവും മോൾക്ക് ഞങ്ങളെ ഇറക്കി വിടുന്നതിൽ ഒരു മടിയും ഇല്ലാതിരുന്നതെന്ന്………. ഒരുപക്ഷെ അത് ശരിയായിരിക്കും….. പെറ്റമ്മയ്ക്ക് തുല്യമാവില്ലല്ലോ പോറ്റമ്മ…… ശിവരാമൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അഞ്ജു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരക്ഷരം പോലും പറയാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
അഞ്ജു….. വാ മക്കളേ…… എന്റടുത്തേയ്ക്ക് വാ…..എന്റെ പൊന്നുമോളെ ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ………. മഹാലക്ഷ്മിയുടെ അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അഞ്ജു അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു…..
മോനേ ….. ഒരാള് കൂടിയുണ്ടല്ലോ…. എവിടെ…. എന്റെ ഉണ്ണിയുടെ ഒരു കുട്ടി എവിടെ?
പറയാം അമ്മേ…. ശംഭു പറഞ്ഞു….
ഞാൻ ഇവരെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ ചിലർ പറഞ്ഞു ഇവര് സിസ്റ്റർമാരായി എന്ന്…. പിന്നെ ആ വഴി ഞാൻ കുറെ അന്വേഷിച്ചു…..
പിന്നീട് സ്വഭാവത്തിലും രൂപത്തിലും മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുമായിട്ട് ഒരുപാട് സാദൃശ്യങ്ങൾ അഞ്ജുവിനുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി…… പിന്നീട് ആവഴിക്കായി അന്വേഷണം.
ഒരു ദിവസം പതിവില്ലാതെ ഞാൻ അച്ഛനുമായി. സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ…. ഇവിടുത്തെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ അച്ഛൻ ഓർക്കാതെയാണ് ഒരുകുട്ടിയെ ഇവര് ദത്തെടുത്തതാണെന്നു പറഞ്ഞത്….. ആ അന്വേഷണം ചെന്നെത്തിയത് അഞ്ജുവിലായിരുന്നു…. പിന്നീട് അടുത്ത കുട്ടിയെ ആര് കൊണ്ടുപോയി എന്നറിയാനുള്ള ഓട്ടമായിരുന്നു…. ആ കുട്ടി ചെന്നെത്തിയത്യ.ഥാർത്ഥ കൈകളിലായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ആർക്കും ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല അല്ലേ?
മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയും ഭർത്താവും ആദ്യത്തെ മോൻ ഉണ്ടായി ആറ് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചെന്നൈലേക്ക് താമസം മാറി…. കുട്ടികളുണ്ടായാൽ തന്റെ സൗന്ദര്യം പോകുമെന്ന് എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്ന മഹാലക്ഷ്മി അമ്മ ഒരു മോൻ മതിയെന്ന് വാശി പിടിച്ചു. പക്ഷെ മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ ഭർത്താവായ ശങ്കർദാസിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു പെൺ കുട്ടി കൂടി ആ വീട്ടിൽ നരേന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പായി വേണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹമായി.
അപ്പോൾ മഹാലക്ഷ്മി അമ്മ താൻ ഗർഭിണി ആണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. പ്രസവം ചെന്നൈ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു. മൂന്ന് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പെൺകുഞ്ഞുമായി നാട്ടിലെത്തി….. ഇരുപത് ദിവസത്തേയ് യ്ക്ക് ദരിദ്രരായ ഏതോ ഒരു അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പൈസ കൊടുത്ത് വാങ്ങിയ കുഞ്ഞായിരുന്നു അത്….
പിന്നീട് മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയും ഭർത്താവും നാട്ടിലെത്തുന്നത് നാല് വർഷത്തിന്
ശേഷം….
അപ്പോൾ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുട്ടിയെ ഇവര് നിയമപരമായി ദത്തെടുത്ത കുട്ടിയായിരുന്നു….. ആകുട്ടിയാണ് ഗൗരി…..നരേന്റെ അനുജത്തി ആയി മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയെ അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചു കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് സ്വന്തം സഹോദരന്റെ കുട്ടിയാണെന്ന് ഇവർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.ശംഭു പറഞ്ഞു നിർത്തി.
മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു…… ശംഭു ഈ പറയുന്നതൊക്കെ സത്യമാണോ….? അതേ സമയം ഗൗരിയ്ക്ക് താൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ എന്ന് സമയമായി. ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ഓടി ചെന്നു…. അമ്മേ… എന്തൊക്കെയാ അമ്മേ ഞാൻ ഈ കേൾക്കുന്നേ…. ഞാൻ എന്നും അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും മോളാ…. നരേട്ടന്റെ അനിയത്തിയാ……
മോളേ…. നീ എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ മോള് തന്നെയാ….. മഹാലക്ഷ്മി അമ്മ അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.
അഞ്ജു മുഖമുയർത്തി ഗൗരിയെ നോക്കി….. മോളേ…… അവൾ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു. ചേച്ചി…….. ഗൗരി അഞ്ജുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു….
എന്തായാലും എല്ലാവരും എത്തേണ്ട ഇടത്തു തന്നെ അല്ലേ എത്തിയത്…. അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷായില്ലേ… ശംഭു മഹാലക്ഷ്മി അമ്മയുടെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു…..
സന്തോഷായി മോനേ… എന്റെ കണ്ണടയും മുൻപ് എന്റെ കുട്ടികളെ നീ എനിക്ക് കണ്ടുപിടിച്ചു തന്നല്ലോ…. നന്ദിയുണ്ട് മോനേ…… അമ്മ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കൈകൾ കൂപ്പി…
എന്താ അമ്മേ ഇത് കരയല്ലേ സന്തോഷിക്കുക അല്ലേ വേണ്ടത്…. ശംഭു അമ്മയുടെ തോളിൽ തട്ടി..
എല്ലാം ഭംഗിയായി അവസാനിച്ച സ്ഥിതിക്ക് താക്കോൽ കൈമാറുന്നത് കാണാൻ ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്നില്ല…. എല്ലാവരോടും യാത്ര ചോദിക്കുവാ….. ശിവരാമൻ ബാഗ് എടുത്ത് ഗിരിജയോട് ഇറങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അച്ഛാ നിൽക്ക് നിങ്ങൾ പോകരുത് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം… അത് ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ആഗ്രഹമല്ല എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ആഗ്രഹമാണ്…ശംഭു അറിയിച്ചു.
അഞ്ജു നിറകണ്ണുകളോടെ ശംഭുവിന്റെ മുൻപിൽ വന്നു.
ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്. എനിക്ക് പണമൊന്നും വേണ്ട. അവരോട് വരണ്ടാന്നു പറഞ്ഞാൽ അവര് കേൾക്കുമോ…?
അതെങ്ങനെ അഞ്ജു ആധാരം കഴിഞ്ഞിട്ട് അവര് വരാതിരിക്കുമോ…? ശംഭു തിരിച്ച് ചോദിച്ചു. അഞ്ജു ശിവരാമന്റെയും ഗിരിജയുടെയും മുൻപിൽ കൈകൾ കൂപ്പി…. അച്ഛാ…. മാപ്പ്… അമ്മേ… മാപ്പ്…. എന്നെ വെറുക്കല്ലേ….
എന്താ മോളേ ഇത്…? നിന്നെ വെറുക്കാനോ… അതിനാണോ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചത്? ശിവരാമൻ അഞ്ജുവിനെ ചേർത്ത് നിർത്തി.
മോളേ രഞ്ജു.. ഇങ്ങു വാ…. എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും അഞ്ജുമോൾ എന്നും നിന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പു തന്നെയാട്ടോ….. ശിവരാമൻ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.രഞ്ജു അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.
മോളേ…. നിനക്ക് ഈ ചേച്ചിയോട് പൊറുക്കാൻ പറ്റുമോ? തൊഴുകൈകളോടെ നിന്ന അഞ്ജുവിനെ രഞ്ജു കെട്ടി പിടിച്ചു…..എന്നും എന്റെ ചേച്ചിയല്ലേ ഇത്എ നിക്ക് എന്റെ ചേച്ചിയോട് ഒരിക്കലും പിണങ്ങാൻ പറ്റില്ല. അപ്പോഴേക്കും ബ്രോക്കർ പരമേശ്വരൻ അവിടെ എത്തി. താക്കോൽ കൊടുക്കാൻ സമയമായപ്പോൾ ഞാൻ ഓടി വന്നതാട്ടോ… അയാൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുറിയിലേയ്ക്ക് കയറി.
അഞ്ജു താക്കോൽ എടുത്തു കൊണ്ട് വാ…..
അച്ഛാ… ഞാൻ…. അഞ്ജു വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ശിവരാമനെ നോക്കി…
മോള് ചെല്ല്…. താക്കോൽ എടുത്ത് കൊടുക്ക്.
താക്കോൽ എടുത്ത് അഞ്ജു എത്തി…
എന്നാൽ ചടങ്ങ് നടക്കട്ടെ…. പരമേശ്വരൻ പറഞ്ഞു.
അല്ല ചേട്ടാ ഈ വീട് വാങ്ങിയവർ ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല.. അഞ്ജു പറഞ്ഞു.
താക്കോൽ എവിടെ…? പരമേശ്വരൻ ചോദിച്ചു.. എന്റെ കയ്യിലുണ്ട് അഞ്ജുപറഞ്ഞു…
എങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് വാ….
മോളേ… രഞ്ജു…. ഇങ്ങോട്ട് വരൂ….
പരമേശ്വരൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അനുസരണയോടെ രഞ്ജു അവിടെ എത്തി. മോളേ കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എല്ലാ ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് അമ്മയോടും അച്ഛനോടും അനുഗ്രഹം വാങ്ങി താക്കോൽ വാങ്ങിച്ചോളൂ….
എല്ലാവരും ഒന്നും മനസിലാകാത്തത് പോലെ പരസ്പരം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കിയപ്പോൾ ശംഭു ഒരു പെട്ടിയുമായി വന്നു….
എല്ലാവരും ക്ഷമിക്കണം.ഈ വീട് രഞ്ജുവിന്റെ പേരിൽ ഞാനാണ് വാങ്ങിച്ചത്. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും രഞ്ജുവിനും ഇതറിയാമായിരുന്നു. രഞ്ജു അഞ്ജു വിൽനിന്ന് താക്കോൽ വാങ്ങിച്ച് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൈകളിലേയ്ക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു.
എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ രഞ്ജു അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
അച്ഛാ…. ഇത് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഞങ്ങൾ തരുന്ന “സ്നേഹസമ്മാനം “.
ആർക്കും ഒന്നും പറയുവാൻ വാക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….. ആ സമയം ദിവാകരൻ രംഗത്ത് വന്നു…. അപ്പോൾ അടുത്ത ആഴ്ച എന്റെ മോളുടെ കല്യാണ നിശ്ചയത്തിന് എല്ലാവരും നേരത്തെ എത്തുക.നമുക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കണ്ടേ.. അതിന്റെ തുടക്കം ഇവിടെനിന്നുമാകാം…
ഏടാ മോനേ… ശംഭു…ഇത്രയും സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാവരും നിൽക്കുമ്പോൾ ആ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു സെൽഫി അങ്ങേടുക്കടാ……. സന്തോഷചിരി അലയടിക്കുമ്പോൾ പുതിയ.പ്രതീക്ഷയുമായി ഗിരിജയും ശിവരാമനും രഞ്ജുവിനോടും ശംഭുവിനോടുമൊപ്പം പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക്….. സർവഐശ്വര്യവും ദൈവം കനിഞ്ഞു നൽകി മൂന്നുകുടുംബങ്ങളും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ ഈ കഥയും ഇവിടെ പൂർണ്ണമാകുന്നു.
അവസാനിച്ചു......
