അവന്റെ അരികിൽ എത്തി ഞാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ ബാഗിൽ വെച്ചിരുന്ന പേയ്സ് വിറക്കുന്ന കൈ കളോടെ അവൻ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി……..

_upscale

എഴുത്ത്:- നൗഫു ചാലിയം

“സാറെ…

എന്റെ പേയ്സ് കാണാനില്ല…. “

ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള രണ്ടാമത്തെ പീരീഡിൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ക്ലാസ് ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് എന്റെ ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ഷാഫി എന്ന കുട്ടി അടുത്തേക് വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞത് …

“പേയ്സോ..”

ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലേ പേയ്സ് കൊണ്ട് നടക്കാൻ ആയോ അവൻ എന്നറിയാതെ ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു..

“ആ സാറെ…

എന്റെ അല്ല…ഉപ്പാന്റെയാണ്…

ഉപ്പ കടലിൽ പോയപ്പോൾ വീട്ടിൽ വെച്ച് പോയതാ…

ഉമ്മ സ്കൂൾ വിട്ടു വീട്ടിലേക് ചെല്ലുമ്പോൾ കുറച്ചു സാധങ്ങൾ വാങ്ങിക്കാൻ എഴുതി തന്നിരുന്നു…

അതിനുള്ള പൈസയാ അതിൽ…”

“എത്ര ഉണ്ടായിരുന്നു …”

ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു…

“നൂറു രൂപയുണ്ട്… സാറെ…

പൈസ പൊയ്ക്കോട്ടേ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞാൽ ചീത്ത കേൾക്കും എന്നെ ഉള്ളു…

പക്ഷെ പേയ്സ് കളഞ്ഞാൽ ഉപ്പ വന്നാൽ എന്റെ മയ്യത് ആയിരിക്കും…

ഉപ്പാക് ആരോ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നപ്പോൾ കൊടുത്തതാ…”

“വർഷം…1998

അന്ന് ഞാൻ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിൽ തീരദേശത്തുള്ള പഴക്കം ചെന്ന പേരുകേട്ട സ്കൂളിൽ ഹിന്ദി പഠിപ്പിക്കുന്ന സമയം…

Up യാണേ എന്റെ മേഖല…

ഞാൻ സിയാദ്..

ഞാൻ തന്നെ ആയിരുന്നു അവരുടെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ…”

“നീ പേയ്സ് കൊണ്ട് വന്നത് ക്ലാസിൽ ആർകെങ്കിലും അറിയുമോ…

എവിടെ യാ പേയ്സ് വെച്ചിരുന്നേ…

ക്ലാസിൽ എല്ലായിടത്തും നോക്കിയോ.. വീണോ മറ്റോ പോയിട്ടുണ്ടോ എന്ന്…”

“എന്റെ കുട്ടികൾ ആരെങ്കിലും അവന്റെ പേയ്സ് കട്ടെടുത്തോ എന്നൊരു വെപ്രാളം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞായിരുന്നു അവനോട് ഞാൻ തുടരെ തുടരെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു പോയത്…

അതിന്റെ ടെൻഷൻ അവന്റെ മുഖത്തു ഉത്തരം പറയാൻ കഴിയാതെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു…”

“എന്താ മാഷേ ഇത്…

കുട്ടി പേടിച്ചു പോവുമല്ലോ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ..”

തൊട്ടടുത്തു ഇരിക്കുന്ന രാഘവൻ മാഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു ഞാനും അത് ശ്രദ്ധിച്ചേ…

“ നീ…

വാ…”

അവനെയും കൂട്ടി ഞാൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…

“ആരാ ഇപ്പൊ ക്ലാസ് എടുക്കുന്നെ…”

ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു..

“പ്ലെ ടൈം ആണ് സാറെ…”

“ഹ്മ്മ്…

എല്ലാവരും ക്‌ളാസിന് പുറത്താണോ..”

അല്ല…

മഴ പെയ്തത് കൊണ്ട് ആരും പുറത്തേക് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല…”

അവൻ പറഞ്ഞതും കേട്ടു ഞങ്ങൾ ഗ്രൗണ്ടിന് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള എന്റെ ക്ലാസിലേക് നടന്നു..

“നൂറു രൂപക്ക് ആയിരത്തിന്റെ വില ഉണ്ടന്നൊന്നും പറയുന്നില്ലെല്ലും…ഇന്നത്തെ അഞ്ഞൂറിന് കിട്ടുന്ന പലതും ആ പൈസക് കിട്ടുമായിരുന്നു…

നാലു ലിറ്ററിൽ കൂടുതൽ പെട്രോൾ കിട്ടും…

ഇന്നാ സ്ഥാനത് ഒന്ന് തികയൂല…

ആ പൈസയാണ് കാണാതെ പോയിരിക്കുന്നത്..”

“ഒരു പക്ഷെ ക്‌ളാസിലെ കുട്ടികളിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ….

അറിയാതെ ബുദ്ധിമോശം കൊണ്ട് ചെയ്തതാവാം…

എല്ലാവരെയും പരിശോധിക്കാനുള്ള സമയവും ഇല്ല…

ഇനി അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്നും ഒരാളെ കണ്ടെത്തിയാൽ തന്നെ ആ കുട്ടിയെ ബാക്കി ഉള്ളവർ എല്ലാം കള്ളനായി കാണില്ലേ…?

മനസിനെ കുഴക്കുന്ന ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി…”

ഞാനും ഷാഫിയും ക്‌ളാസിലേക് കയറി..

“ഗുഡ് ആഫ്റ്റർ നൂൺ സാർ…”

എന്നെ കണ്ടതും കുട്ടികൾ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

“ഗുഡ് ആഫ്റ്റർ നൂൺ..

ഇരിക്…

എല്ലാവരും ഇരിക്ക്…

ഷാഫി യുടെ പേയ്സ് കാണാതെ പോയിട്ടുണ്ട്…

ആരെങ്കിലും കണ്ടോ അത്…”

മുഖവുര ഏതും കൂടാതെ ഞാൻ അവരോടായി ചോദിച്ചു..

“കുട്ടികൾ എല്ലാവരും എന്റെ മുഖത്തേക് തന്നെ നോക്കി

ഇല്ല…. എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരാൾ മാത്രം എന്നെ നോക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…

എനിക്ക് മനസിലായി അവന്റെ അടുത്ത് ഷാഫിയുടെ പേയ്സ് ഉണ്ടെന്ന്…

അതുമല്ല അവൻ ഷാഫിയുടെ ബെഞ്ചിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു ഇരിക്കുന്നത്…”

“ആരും കണ്ടില്ല എന്നുറപ്പാണോ…

ബോർഡിന് മുകളിൽ വെച്ചിരുന്ന ചൂരൽ എടുത്തു മേശ പുറത്തേക് വെച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു…

ഇല്ല സാർ…ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല…

എല്ലാവരും ഒരേ സമയത്തു തന്നെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ നേരത്തെ ശ്രെദ്ധിച്ച ആളുടെ മുഖം മാത്രം വലിഞ്ഞു മുറുകി മുഖം ഭയം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു…”

“എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ നല്ല കുട്ടികൾ ആണെന്ന്… നിങ്ങൾ ആരും എടുക്കില്ല എന്നും…

എന്നാലും നിലത്ത് നിന്ന് കിട്ടിയപ്പോൾ അവന് കൊടുക്കാൻ മറന്നു പോയി എവിടെ ലും വെച്ചിട്ടുണ്ടെൽ ഒരവസരം ഞാൻ തരാം…

നമുക്ക് എന്തിനാ മറ്റൊരാളുടെ സാധനം…

അല്ലെ…

ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവരെല്ലാം ഒരേ സമയം തന്നെ തല കുലുക്കി…”

“ഷാഫി…

മോൻ ബെഞ്ചിൽ പോയിരിക്…”

ഞാൻ അവനോടായി പറഞ്ഞതും അവൻ ബെഞ്ചിൽ പോയിരുന്നു…

“ഞാൻ ഒരു മാജിക് കാണിക്കാം … ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം ആദ്യം

എല്ലാവരും അത് പോലെ ചെയ്യുമ്മോ…?? “

“ ആ സാർ ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം…

എല്ലാവരും ഒരേ സമയം എന്നോട് പറഞ്ഞു…”

“എന്നാൽ എല്ലാവരും കണ്ണടക്കുക… നല്ല മുറുക്കി അടക്കണട്ടോ…

നോക്കിയാൽ പിന്നെ ഞാൻ മാജിക് കാണിക്കില്ല…

മുന്നിലെ കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞതും അവർ എല്ലാവരും ഒരേ സമയം കണ്ണുകൾ അടച്ചു…

മുറുക്കി തന്നെ…

ഒരാൾ ഒഴികെ.. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം തന്നെ ആയിരിക്കാം…

ഞാൻ അവന്റെ അരികിലേക് നടന്നു.. അവൻ ബെഞ്ചിന്റെ അറ്റത് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കവന്റെ അരികിൽ എത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലായിരുന്നു…

അവന്റെ അരികിൽ എത്തി ഞാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ തന്നെ ബാഗിൽ വെച്ചിരുന്ന പേയ്സ് വിറക്കുന്ന കൈ കളോടെ അവൻ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി…”

“ഞാൻ അടിക്കുമോ എന്ന് കരുതി പേടിച്ചു കരയാൻ സാധ്യത ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അവന്റെ തലയിൽ പതിയെ തലോടി കണ്ണ് അടച്ചു കുഴപ്പം ഇല്ല എന്ന പോലെ കാണിച്ചു…”

“ഇനി എല്ലാവരും കണ്ണ് തുറന്നെ…

ആ സമയം തന്നെ എല്ലാവരും കണ്ണ് തുറന്നു…

ഇതൊരു മാജിക് ആയിരുന്നു… ഷാഫിയുടെ കാണാതെ പോയ പേയ്സ് കണ്ടെത്താൻ ഉള്ള മാജിക്..

കണ്ടോ ഷാഫിയുടെ പേയ്സ് കിട്ടി..

ഞാൻ ആ പേയ്സ് ഉയർത്തി കാണിച്ചു പറഞ്ഞതും ഒരു മേജിക് കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ കുട്ടികൾ മുഴുവൻ കയ്യടിച്ചു..

പതുക്കെ പതുക്കെ..

കൈ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഹെഡ് മാഷ് വരുമോ എന്നറിയാതെ ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു അവർ കയ്യടി നിർത്തിയത്…”

“ഷാഫി യുടെ കൈയിൽ ആ പേയ്സ് കൊടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.. ഈ പേയ്സ് പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കൊള്ളില്ലല്ലോ… ഇനി കൊണ്ട് വരുവണേൽ ബുക്ക്‌ കൊണ്ട് വരുന്ന കവറിൽ ഇട്ടാൽ മതി പുറത്തേക് എടുക്കരുത് ട്ടോ..

ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ തലയാട്ടി…”

ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള ഇന്റർവ്വൽ സമയം ആയ ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്കു വന്നു..

“സ്കൂൾ വിട്ടു പുറത്തേക് ഇറങ്ങാൻ നേരം ഒരാൾ എന്നെ കാണാൻ വന്നു…”

“സാറെ…

അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാ…

മാപ്പ് തരണം…

കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറച്ചു കൊണ്ട് അവൻ എന്റെ കയ്യിലെക് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ ആയി…”

എന്റെ മകൻ അല്ലെ അവൻ.. ആ ക്‌ളാസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരെയും പോലെ തന്നെ…

“ സാരമില്ല…

മോൻ അറിയാതെ ചെയ്തത് അല്ലെ…

അങ്ങനെ പലതും കാണും മുന്നോട്ട് ഇനിയും പോകുമ്പോൾ…

നമ്മുടേത് അല്ലാത്ത ഒരു സാധനവും നിലത്ത് കിടന്നാൽ പോലും എടുക്കരുത് അതൊരു പത്തു പൈസ ആണെകിലും ശരി..

അത് നമ്മുടേത് അല്ല എന്നോർമ്മ വേണം…

നീ നല്ല കുട്ടിയാ…പഠിച്ചു എല്ലാം പതിയെ പതിയെ നേടി എടുക്കണം…

ഇനിയും ഇല്ലെടാ കാലങ്ങൾ.. പഠിച്ചു വളരണം അതിനേക്കാൾ നല്ലത് വാങ്ങിക്കണം… മാഷേ കാണിക്കാൻ കൊണ്ട് വരണം…

ട്ടോ…”

അവനോട് പറയുന്ന സമയം എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു പോയിരുന്നു…

“അവന്റെ തലയിൽ പതിയെ തലോടി ഞാൻ പുറത്തേക് നടന്നു..

ആ സമയവും അവൻ എന്നെ ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…”

+++

“വർഷങ്ങൾ പലതും പിന്നെയും കഴിഞ്ഞു… ഒരിക്കൽ അവൻ എന്നെ കാണാൻ വന്നു…

കൈയിൽ ഒരു മൊഞ്ചുള്ള ലേദറിന്റെ ഒറിജിനൽ പേയ്സ് എന്റെ നേരെ നീട്ടിയപോൾ തന്നെ എനിക്ക് ആളെ മനസിലായി…

പെട്ടന്ന് മനസ്സിൽ മാമുക്കോയ യുടെ ഒരു സീൻ ഓടി വന്നെങ്കിലും ഞാൻ പഠിപ്പിച്ച ഒരു കുട്ടി ഒരിക്കലും ഒരു തെറ്റിലേക്കും പോകില്ല എന്നൊരു വിശ്വസം എന്നും ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ തന്ന സമ്മാനം ഞാൻ നിധി പോലെ വാങ്ങി സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചു… “

ഇതൊരു കഥയല്ല…

ഇഷ്ടപെട്ടാൽ 👍👍👍

ബൈ…

…😍

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *