അപ്പുവിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നാൻ ഒരു കാരണം ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും അഞ്ജലിയെ അകറ്റി നിർത്തുമ്പോൾ അപ്പു മാത്രമാണ് അവളോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിച്ചിരുന്നത്…….

Story written by JK

“അപ്പുവിനു വേണ്ടി അശ്വതി മോളെ ചോദിക്കാൻ വന്നതാണ്!”അപ്പച്ചി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞത് കേട്ട്, അഞ്ജലിയുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. എപ്പോഴാണ് എന്നറിയില്ല അപ്പുവേട്ടൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയത്. തന്റെയും അശ്വതിയുടെയും മുറ ചെറുക്കനാണ് അപ്പു എന്ന് വിളിക്കുന്ന അഭിരാം. എഞ്ചിനീയറിങ് കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ അപ്പു ഏട്ടന് ഒരു നല്ല കമ്പനിയിൽ ജോലി കിട്ടി. ഉടനെ തന്നെ വിവാഹം നോക്കണം എന്ന് അപ്പച്ചി പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴെല്ലാം നെഞ്ച് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു. കാരണം അപ്പുവേട്ടന്റെ പെണ്ണായി ഒരിക്കൽപോലും അപ്പച്ചി തന്നെ സങ്കൽപ്പിക്കുക പോലും ഇല്ല എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

അതിനും വ്യക്തമായ കാരണം ഉണ്ട്. അശ്വതിയും അഞ്ജലിയും ഇരട്ടകളാണ്. അശ്വതി വെളുത്ത് പാകത്തിന് തടിയോടെ ഉള്ള ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടിയാണ്. എന്നാൽ അഞ്ജലിക്ക് അവളുടെ അത്ര നിറം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചിലരെല്ലാം അഞ്ജലിയെ ആണ് ഭംഗി എന്ന് പറയും. ഇടതൂർന്ന മുടിയും നീണ്ട വിടർന്ന കണ്ണുകളും അഞ്ജലിക്ക് അഴക് തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർക്കിടയിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ അന്തരം പഠനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ആയിരുന്നു. അശ്വതി പഠിക്കാൻ മിടുക്കി ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അഞ്ജലി എന്നും ആവറേജ് ആയിരുന്നു. അശ്വതിക്ക് എല്ലാ വിഷയത്തിലും മുഴുവൻ മാർക്കും കിട്ടുമ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് പാസ് മാർക്ക് മാത്രമായിരുന്നു കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.

ഒരേ വയറ്റിൽ നിന്ന് ഒരേസമയത്ത് ഇറങ്ങിയ കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ പതിയെ അവിടെയുള്ളവർക്കിടയിൽ ഒരു പക്ഷഭേദം ഉണ്ടാവാൻ തുടങ്ങി. എല്ലായിടത്തുനിന്നും പഠനത്തിനും മറ്റും സമ്മാനങ്ങൾ അശ്വതി വാങ്ങി കൂട്ടുമ്പോൾ അഞ്ജലി പരിഹാസ കഥാപാത്രമായി. വീട്ടിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഉള്ളപ്പോൾ അമ്മ പോലും കൂടുതൽ സമയം അശ്വതിയെ പഠിക്കാൻ വിടും. വീട്ടുജോലിയിൽ മുഴുവൻ അവരെ സഹായിക്കാൻ പറയുന്നത് അഞ്ജലിയോട് ആയിരുന്നു. “നീ ഇപ്പോൾ പഠിച്ചാലും എത്രത്തോളം പഠിക്കും” എന്നാണ് അമ്മ പോലും പറയുക. ​ആദ്യമൊക്കെ അഞ്ജലിക്ക് ഇത് വളരെ വിഷമമായിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് എല്ലാം ശീലമായി. അശ്വതി തന്നെക്കാൾ കഴിവുള്ളവളാണ് എന്ന് അഞ്ജലിയും ഉറപ്പിച്ചു. എന്തും നല്ലത് അശ്വതിക്കായി അവർ മാറ്റിവയ്ക്കും. അശ്വതിക്ക് വേണ്ടാത്തത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതുമാത്രം അഞ്ജലിക്ക് കിട്ടും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒന്നും മോഹിക്കാറില്ല അവൾ, അപ്പുവിനെ ഒഴികെ.

അപ്പുവിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നാൻ ഒരു കാരണം ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും അഞ്ജലിയെ അകറ്റി നിർത്തുമ്പോൾ അപ്പു മാത്രമാണ് അവളോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിച്ചിരുന്നത്. പ്ലസ് ടു ആയപ്പോൾ അശ്വതി സയൻസ് ഗ്രൂപ്പ് ആണ് എടുത്തത്, അഞ്ജലി ഹ്യൂമാനിറ്റീസും. നീറ്റ് എക്സാം എഴുതി റാങ്ക് ലിസ്റ്റിൽ വന്ന അശ്വതി പിന്നീട് മെഡിസിനു പോയി. എന്നാൽ വീടിന്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് തന്നെയുള്ള ഒരു സ്വാശ്രയ കോളേജിൽ ആണ് അഞ്ജലിയെ ചേർത്തത്, അതും ഡിഗ്രിക്ക്.പ്ലസ് വൺ മുതൽ അപ്പു അവിടെ വന്ന് അവളെ പഠനത്തിൽ സഹായിക്കുമായിരുന്നു. അവൾക്ക് പഠിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ എല്ലാം അവൻ വാങ്ങിക്കൊടുക്കും. എല്ലാവരും അവൾ വെറും വേസ്റ്റ് ആണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ അപ്പു മാത്രമാണ് “നിനക്ക് കഴിയും അഞ്ജലി, നീ ശ്രദ്ധിച്ചു പഠിച്ചാൽ നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിയും” എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞ് അവൾക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തിരുന്നത്. എല്ലാവരുടെയും കയ്യിൽ നിന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ച സപ്പോർട്ട് അപ്പു ഒരാൾ മാത്രമാണ് നൽകിയിരുന്നത്. സ്വാഭാവികമായും അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പു എപ്പോഴും തന്നോട് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​എന്നാൽ തുറന്നു പറയാൻ പേടിയായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അപ്പുവേട്ടൻ പോലും തന്നെ അങ്ങനെ ഒരു രീതിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ഈ പരിഗണന പോലും ഇല്ലാതാകുമോ എന്ന് അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അശ്വതിയുമായുള്ള വിവാഹം അപ്പച്ചി ഉറപ്പിക്കാൻ വന്നു. അപ്പുവിന്റെ അറിവോടെ ആയിരുന്നില്ല അത്. ആരോരും അറിയാതെ കരഞ്ഞ് അഞ്ജലി തന്റെ സങ്കടങ്ങളെ ഒതുക്കി തീർത്തു. ചെറുപ്പം മുതൽ നല്ലതെല്ലാം അശ്വതിക്ക് ആണ് കിട്ടാറുള്ളത്, അതുപോലെതന്നെ അവൾ ഇതിനെയും കരുതി. തന്റെ സങ്കടം ആരും അറിയാതെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

​ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വീട്ടിൽ വിവാഹത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. അശ്വതിക്ക് പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും വാങ്ങാൻ അച്ഛനും അമ്മയും തിരക്കിലായി. അപ്പോഴെല്ലാം അഞ്ജലി വീട്ടുജോലികളിൽ മുഴുകി. മനസ്സ് നീറുന്നുണ്ടെങ്കിലും പുറത്ത് അവൾ അത് കാട്ടിയില്ല.​ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അപ്പു അപ്രതീക്ഷിതമായി അഞ്ജലിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. എല്ലാവരും ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നു സംസാരിക്കു കയായിരുന്നു. അപ്പു നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. അവിടെ തനിയെ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു അഞ്ജലി.

​”അഞ്ജലി…” അപ്പു വിളിച്ചു. ​അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നത് മറയ്ക്കാൻ അവൾ പാടുപെട്ടു. “എന്താ അപ്പുവേട്ടാ? ചായ എടുക്കട്ടെ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

അപ്പു അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക് ഞാൻ അശ്വതിയെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ട് യാതൊരു സങ്കടവും ഇല്ലേ?” ​അഞ്ജലി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. “അപ്പുവേട്ടാ… അത്… അശ്വതി നല്ല കുട്ടിയല്ലേ… ഏട്ടന് അവളാണ് ചേരുന്നത്,” അവൾ തല താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

​”ഞാൻ നിന്നോടാണ് ചോദിച്ചത്. നിനക്ക് സങ്കടമില്ലേ?” അപ്പു വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു. ​അഞ്ജലിയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. “എനിക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടായാൽ എന്ത് മാറ്റമാണ് ഏട്ടാ ഉണ്ടാവുക? എനിക്ക് എന്നും കിട്ടുന്നത് മറ്റുള്ളവർ ഉപേക്ഷിക്കു ന്നതാണ്. എങ്കിലും അപ്പുവേട്ടനെ അശ്വതിക്ക് കിട്ടുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ,” അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി..​അപ്പു പെട്ടെന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. “പൊട്ടിപ്പെണ്ണേ… ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും എന്റെ മനസ്സ് നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലേ?? നിന്റെ അപ്പച്ചി എന്തിന്റെ പേരിലാണ് ഇവിടെ വന്ന് കല്യാണം അന്വേഷിച്ചത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല ഒരിക്കൽപോലും ഞാൻ അശ്വതിയെ ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല!! ഒരിക്കലും പറയുകയുമില്ല കാരണം എന്നോ എന്റെ മനസ്സിൽ ഈ പെണ്ണ് കേറി കൂടിയിട്ടുണ്ട്!!
അപ്പു അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ

​അഞ്ജലി അത്ഭുതപ്പെട്ട് അവനെ നോക്കി. അവളുടെ ഹൃദയം കൂടുതൽ ശക്തിയായി മിടിച്ചു.. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി..

“പക്ഷേ അപ്പച്ചി പറഞ്ഞത്…”

​”അപ്പച്ചി പറഞ്ഞത് അപ്പച്ചിയുടെ ഇഷ്ടമാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് നീന്നേയാണ് അഞ്ജലി. നിന്നെ മാത്രം. നിനക്ക് പഠിക്കാൻ പുസ്തകം വാങ്ങി തരുമ്പോഴും നിന്നെ ഉപദേശിക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ മാത്രമായിരുന്നു. നിന്നെ പഠിപ്പിച്ചു ഒരു നിലയിൽ എത്തിക്കണമെന്നും എന്റെ കൂടെ നിർത്തണമെന്നും ഞാൻ നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചതാണ്,” അപ്പു പറഞ്ഞു.

അഞ്ജലിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അപ്പുവേട്ടനും അവളെ തിരിച്ച് ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് ! ​അപ്പു നേരെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. അഞ്ജലിയുടെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അപ്പച്ചിയുടെയും മുന്നിൽ അവൻ തന്റെ മനസ്സിലെ കാര്യം പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് അശ്വതിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല. എനിക്ക് അഞ്ജലിയെ മതി. അവളെയാണ് ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്.” അമ്മയും അച്ഛനും സ്തംഭിച്ചു പോയി. അശ്വതിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. അപ്പുവിന്റെ അമ്മയും അവന് ഭ്രാന്താണോ എന്ന് ചോദിച്ചു.. അഞ്ജലിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അവന്റെ തീരുമാനത്തിൽ സന്തോഷമായിരുന്നു അശ്വതിക്ക് നല്ല ആലോചനകൾ വേറെയും കിട്ടും എന്ന് അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…

അഞ്ജലി ഇവന്റെ തലയിൽ ആയാൽ പിന്നെ അവളുടെ കാര്യം നോക്കേണ്ടല്ലോ എന്ന് മാത്രമാണ് അവർ കരുതിയത്..അപ്പു തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. “അഞ്ജലി പഠിക്കാൻ മോശമാണെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതിയത് കൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങൾ അവളെ മാറ്റി നിർത്തിയത്? ഇന്ന് അവൾ ഡിഗ്രിക്ക് നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങിയത് ഞാൻ കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. അവൾക്ക് വേണ്ടത് സ്നേഹവും സപ്പോർട്ടുമാണ്. അത് ഞാൻ കൊടുക്കും.”

​അപ്പച്ചിക്ക് ആദ്യം ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും അപ്പുവിന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു. അങ്ങനെ അപ്പു അഞ്ജലിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ മോഹം പൂവണിഞ്ഞു. കല്യാണത്തിന് ശേഷം അപ്പു അഞ്ജലിയെ ഉപരിപഠനത്തിന് അയച്ചു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ ഒരു ജോലി വാങ്ങിയെടുക്കാനും അവൻ സഹായിച്ചു. താൻ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം അശ്വതിക്ക് കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയ കാലത്ത് നിന്നും, ഏറ്റവും മികച്ചത് അപ്പുവേട്ടന്റെ രൂപത്തിൽ തനിക്ക് ലഭിച്ചല്ലോ എന്നോർത്ത് അഞ്ജലി അഭിമാനം കൊണ്ടു. അപ്പുവേട്ടന്റെ തോളിൽ ചായ്ഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അന്ന് അടുക്കളവാതിലിന്റെ മറവിൽ നിന്നു കരഞ്ഞ ആ പഴയ അഞ്ജലിയെ അവൾ ഓർത്തു. ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ആ ഓർമ്മകളെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.