വെറുതേ ഒരു മോഹം
Story written by Noor Nas
പാടത്തെ ചളിയിൽ വീണു ഉരുള്ളുന്ന കോരന്റെ മോൾക്ക് കോളജിൽ പോയി പഠിക്കണം എന്ന് ആരോ പാടി നടന്നപ്പോൾ.
എല്ലാവരും മുക്കത്തു വിരൽ വെച്ചു..
കൂടെ എന്തോ വല്യ തെറ്റ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് പോലെ ചിലർ പറഞ്ഞു
കാലിക്കാലം അല്ലാണ്ട് എന്താ ഇപ്പോ. പറയാം…
പറയുന്നവരുടെ മക്കൾ എല്ലാവരും പുത്തൻ സൈക്കിളും ചവിട്ടി പട്ടണത്തിലെ. കോളേജിൽ പോകുബോൾ.
കുന്നിൻ പുറത്ത് കിടക്കുന്ന തമ്പ്രാൻറെ ഭൂമിയിൽ
കിടക്കുന്ന തന്റെ ഓല കുടിലിന് മുന്നിൽ നിന്ന് കൊണ്ട്
ലക്ഷ്മി താഴേക്ക് നോക്കും..
ഇത് കാണുബോൾ കോരന്റെ പിടയുന്ന മനസിലെ വാക്കുകൾ..
എന്റെ മോൾ ദുരെ നിന്ന് ക്കൊണ്ട് ഇതൊക്കെ കണ്ട് ആശ തീർത്താൽ മതി..
അത്രയേ നമ്മുക്കോക്കെ വിധിച്ചിട്ടുള്ളു..
മോളെ കോളേജിൽ ചേർക്കാൻ ഇത്തിരി കാശ് കടം ചോദിച്ചപ്പോ തമ്പ്രാൻ പറയുകയാ…
കണ്ടവന്റെ അടുക്കളയിൽ പണിയെടുക്കാൻ എന്തിനാ നിന്റെ മോൾക്ക് ഇത്ര വിദ്യാഭ്യാസമെന്ന്..
ലക്ഷ്മി.. അച്ഛാ തമ്പ്രാൻ വിളികളൊക്കെ പണ്ട് അല്ലെ…?
ആ വിളികളൊക്കെ ഉശിരുള്ളവർ പണ്ടേ എടുത്ത് ചവറ്റ് കൂട്ടയിൽ
എറിഞ്ഞതാണ്..അച്ഛാ
അച്ഛൻ അത് ഇപ്പോളും തേച്ചു മിനുക്കി കൈയിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ടോ..?
എങ്കിൽ അച്ഛൻ സൂക്ഷിക്കുക
അവർക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഒരു തീപൊരിയാണ് അത്… അവർ വീണ്ടും അത് ആളി കത്തിക്കും..
കോരൻ.. എന്റെ മോളുടെ ഈ ചൂട് ഉണ്ടല്ലോ…
അത് തമ്പ്രാൻ ഈ മുറ്റത്തു
വന്ന് ഈ വീട്ടിന് ഇറങ്ങി ക്കോണം എന്ന് പറയുന്നത് വരെ കാണും…
ലക്ഷ്മി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…അവൾ
തന്റെ ഈ ജന്മത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് എവിടേയോ നോക്കി അങ്ങനെ നിന്നു…
അവളുടെ മനസിലെ മോഹങ്ങൾ അങ്ങേനയാണ്.
കുറച്ചു കാലം അത് അങ്ങനെ മനസിൽ കിടന്നു..നെട്ടോട്ടം ഓടും പിന്നെ എവിടെയെങ്കിലും വീണു ദ്രവിച്ചു പോകും..
വെറുതെ ഒരു മോഹം..
കുന്ന് കയറി വരുന്ന തമ്പ്രാൻ….
അത് കണ്ട് ലക്ഷ്മി പിറു പിറുത്തു ശവം..
അച്ഛൻ.. ശ് ശ് എന്ന് പറഞ്ഞ് ചുണ്ടിൽ വിരൽ അവളെ വിലക്കി..
അയാൾ മുകളിൽ വന്ന് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കിതച്ചു ..
പിന്നെ പതുക്കെ പതുക്കെ ലക്ഷ്മിയുടെ കാൽ മുതൽ .
അവളുടെ മുഖം വരെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഇഴഞ്ഞു ഇഴഞ്ഞു..
നീങ്ങി….
ലക്ഷ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് അവിടെന്ന് തന്റെ കണ്ണുകളെ പറിച്ചു എടുക്കാൻ ആയില്ല…
ഹായ് വളർന്നല്ലോ കോരാ നിന്റെ മോൾ.
എന്താ ചന്തം ആ മുഖത്ത്. കണ്ണെടുക്കാൻ തോണനില്ല..
അച്ഛന്റെ മുൻപ്പിൽ വെച്ച് അയാൾ അങ്ങനെ
പറഞ്ഞപ്പോൾ ലക്ഷ്മിക്ക്..അമർഷം വന്നു..
കോര ഇവളേ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുകയാണ്..
അവിടെ ആണെങ്കിൽ അടുക്കളയിൽ അവൾക്ക് ഒരു സഹായത്തിനു ആളില്ലാ..
സത്യത്തിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ സൗന്ദര്യം എന്നും ആസ്വദിക്കാമല്ലോ എന്ന ഒരു ചിന്ത മാത്രമേ അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…
ലക്ഷ്മി.. ഞാൻ വരുന്നില്ല…
കോരൻ.. മോളെ അങ്ങനെയൊന്നും തമ്പ്രാനോട് പറയല്ലേ…
തമ്പ്രാൻ… കോര ഇവൾ നിന്റെ വീട്ടിലെ രാജാക്കുമാരി ആയിരിക്കും…
പക്ഷെ അവൾ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ കണ്ടവന്റെ വീട്ടിലെ അടുക്കള ക്കാരിയാണ്..
അത് എന്റെ വിട്ടിൽ അയാൽ എന്താ കുഴപ്പം.?
ഇന്നി അഥവാ അവൾ എന്റെ കൂടെ വരുന്നില്ലെങ്കിൽ.
ഇതൊക്കെ കെട്ടി പെറുക്കി ഇപ്പോ ഇറങ്ങി ക്കോണം ഈ കുന്ന്..
പിന്നെ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കേറരുത്…..
തബ്രാന്റെ അടുക്കളയിൽ ഇരിക്കുന്ന ലക്ഷ്മി….തന്നെ തന്നേ മറന്ന ആ ഇരുപ്പ്
ഒരു ശവത്തിന് തുല്യം ആയിരുന്നു…
ആ ഇരുപ്പ്…
അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വരുന്ന തമ്പ്രാൻ.
കൊയ്യാൻ മാത്രം അറിയുന്ന അയാൾ
ആരോ വിതച്ച ആ കനിയിൽ ആർത്തിയോടെ നോക്കി..നിന്നു …
അവളുടെ കൈ അടുത്ത് കിടന്ന വെട്ട് കത്തിയിലേക്ക് നിരങ്ങി നിരങ്ങി പോകുന്നത് അയാൾ കണ്ടില്ല…..
അയാളുടെ കണ്ണുകളെ അവളുടെ മനം മയക്കുന്ന സൗന്ദര്യം കിഴടക്കിയിരുന്നു…..
അടുക്കളയുടെ ചുമരിൽ വീണ ചുവന്ന ര ക്ത പൂക്കളം….
ആ രക്തം വിരലുകളിൽ മുക്കിയെടുത്തു.
ലക്ഷ്മി ചുമരിൽ എഴുതി ചേർത്തു..
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി പൂവണിഞ്ഞ ഒരു മോഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്….
