ദിവസങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി മുന്നോട്ട് പോയ്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
അമ്മാളു പതിയെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. കോളേജിൽ പോകാൻ പക്ഷെ തുടങ്ങിയില്ല.. പത്തിരുപതു ദിവസം എങ്കിലും കഴിഞ്ഞിട്ടാവാം എന്ന് അപ്പച്ചിയും ഏടത്തിയും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അത് അനുസരിക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മാളുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ആഴ്ചയിൽ ഒന്ന് വീതം മകളുടെ അടുത്തേക്ക് വരും.
വിഷ്ണുവിനു ആയിരുന്നു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടമായതിൽ സത്യത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സങ്കടം, അത് അവിടെ എല്ലാവർക്കും വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു.
അവൻ ആകെ കൂടെ മൂടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.. അമ്മാളു ശ്രെദ്ധിക്കാഞ്ഞിട്ട് ആണെന്ന് കരുതി വിഷ്ണുവിനു ഇത്തിരി ദേഷ്യവും ആയിരുന്നു അവളോട്.പിന്നീട് അവന്റെ കോളേജിലെ ഒരു സാറ് ഈ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു അവനെ ധരിപ്പിച്ചു.
എന്തെങ്കിലും പോരായ്മകൾ ഒക്കെ ഉള്ള കുഞ്ഞിനെ പ്രകൃതി തന്നെ തിരിച്ചു എടുക്കുമെന്നും, ടെൻഷൻ ആവണ്ട, ഇതൊന്നും ആരുടെയും കുഴപ്പമില്ലന്നും, ഈശ്വരൻ വിധിച്ച നേരത്തു നല്ലോരു വാവയെ നിങ്ങൾക്ക് തരും, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഈ സമയത്ത് ശ്രെദ്ധയും സാന്ത്വനവും വേണ്ടത്, അമ്മാളുവിന് ആണെന്നും ഒക്കെ അയാൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോൾ വിഷ്ണുവിനു ഒരുപാട് കുറ്റബോധം തോന്നി.
ഒരു അദ്ധ്യാപകൻ ആയിട്ട് പോലും താൻ ഇതൊന്നും മനസിലാക്കി അവളോട് പ്രവർത്തിച്ചില്ലലോ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവനു ആത്മ നിന്ദയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്..
അന്ന് വൈകുന്നേരം കോളേജിൽ നിന്നും തിരിച്ചു എത്തിയ ശേഷം വിഷ്ണു അമ്മാളുനോട് ഒരുപാട് ക്ഷമയൊക്കെ പറഞ്ഞു.
മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ ആ പാവം ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു.
സാരമില്ലടാ, നമ്മൾക്ക് നല്ലോരു വാവയെ മഹാദേവൻ നൽകും. അതിനായ് എത്ര കാലം വേണേലും കാത്തിരിക്കാം കേട്ടോ.
അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆
അമ്മാളു എക്സാം ഡേറ്റ് കിട്ടി കേട്ടോ, ഇനി നീ നല്ലോണം പഠിത്തം ശ്രെദ്ധിച്ചോണം, ഇല്ലെങ്കിൽ മാർക്ക് കുറഞ്ഞു പോകും.
കോളേജിൽ പോയിട്ട് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു വിഷ്ണു അവളോട് പറഞ്ഞത്.
പഠിക്കേണ്ട രീതിയും, ചോദ്യങ്ങൾ വരാൻ ഉള്ള സാധ്യതകളും ഒക്കെ വിഷ്ണു അവളോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
അമ്മാളു എല്ലാം തല കുലുക്കി സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു..
പിന്നീട് എല്ലാ ദിവസവും സ്ട്രോങ്ങ് ആയിട്ട് അവൾ പഠിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
വിഷ്ണു കൂടെ ഇരുന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് ക്ലാസ്സ് എടുത്തു, പരീക്ഷ ഇട്ടു. പെണ്ണിനു ആണെങ്കിൽ ഒന്ന് നിന്ന് തിരിയാൻ മേലാത്ത അവസ്ഥയും.
ഇടയ്ക്കു ഒക്കെ അവൾക്ക് ദേഷ്യം വരും. പക്ഷെ അവന്റെ അടുത്ത് പെണ്ണിന്റെ ഒരു വിളച്ചിലും നടന്നില്ല.
പഠന കാര്യത്തിൽ അവൻ അത്രയ്ക്ക് സ്ട്രിക്ട് ആയിരുന്നു.
കഷ്ടപ്പെട്ടു പഠിച്ചത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് എല്ലാ പരീക്ഷയും അങ്ങനെ എളുപ്പമായി.
ഹമ്… അങ്ങനെ എന്റെ എക്സാം ഒക്കെ കംപ്ലീറ്റ് ആയി, ഇനി എന്താണോ സാറിന്റെ നെക്സ്റ്റ് പ്ലാൻ..
ആദ്യം കോഫിഷോപ്പിൽ കയറി നമ്മൾ രണ്ടാളും സ്ട്രോങ്ങ് ആയിട്ട് ഒരു കോഫി കുടിക്കുന്നു, ശേഷം വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് രാത്രി സ്ക്രീനിൽ ഓക്കേ…
അവൻ പറഞ്ഞത്തിന്റെ പൊരുൾ അമ്മാളുവിനു പിടി കിട്ടിയില്ല.
ങ്ങെ, എന്താണ് ഏട്ടൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
കോളേജ് റോഡിൽ നിന്നും അവന്റെ കാറ് ടൗണിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു വരുകയാണ്.
എന്താ ഏട്ടാ? എനിക്ക് മനസിലായില്ല.
വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് മനസിലാക്കി തരാം കൊച്ചേ, അത് പോരേ.
പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് അമ്മാളുവിന്റെ വയറിൽ ഒന്ന് തോണ്ടി.
ഏകദേശം കാര്യം പിടി കിട്ടിയപ്പോൾ അമ്മാളുന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു.
ഇവിടെ ഒരു ആൾതാമസം ഒക്കെ വേണ്ടേ പെണ്ണേ, സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു ല്ലേ.
അവൻ അവളെ ഇളക്കാനായി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
മതി പറഞ്ഞേ, കൂടുന്നുണ്ട് കേട്ടോ,,
തുടുത്ത മുഖത്തോടെ അമ്മാളു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
ആ രാത്രി മുതൽ വീണ്ടും ഒരു പൊൻ വസന്തം വിരുന്നു വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ മത്സരിച്ചു പ്രണയിച്ചു.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ കൃത്യം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിശേഷം മേലെടത്തു തറവാട്ടിനെ ആകെമാനം പൂത്തുലയിച്ചത്.
ചെറിയ തലകറക്കം പോലെ തോന്നിയിട്ട് അമ്മാളു മീരെയും കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയത് ആയിരുന്നു.വിഷ്ണു എത്താൻ കുറച്ചു ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് പ്രഭ ആയിരുന്നു അവരെ രണ്ടാളെയും അയച്ചത്.
അങ്ങനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നു. പരിശോധിച്ചു.
അപ്പോളാണ് ആ വിവരം അറിയുന്നത്.
മീര ആണെങ്കിൽ പരിസരം പോലും മറന്നു അമ്മാളുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
അവിടെ വെച്ച് തന്നെ പ്രഭയെയും ലേഖയെയും ഒക്കെ വിളിച്ചുസന്തോഷ വർത്തമാനം അറിയിച്ചു.
വീണ്ടും എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം …എല്ലാവരിലും പുഞ്ചിരി, നറു നിലാവ് ഉദിച്ചത് പോലെ അമ്മാളു തുടുത്തു നിന്നപ്പോൾ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു ആ കവിളിൽ മാറി മാറി മുത്തം കൊടുക്കാൻ വിഷ്ണു അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.
ആ ആഗ്രഹം നടത്തിയ ശേഷം ആണ് അവൻ ശരിക്കും ഒന്ന് ശ്വാസം എടുത്തത് പോലും.
അവളുടെ നഗ്നമായ ആലില വയറിൽ മുഖം ചേർത്തു കുറെ സമയം കിടക്കും… അതാണ് പിന്നീട് ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവന്റെ പതിവ്.
അച്ഛനും ഏട്ടനും ഒക്കെ വളരെ കാര്യമായിട്ട് ആണ് അമ്മാളുവിനോട് പെരുമാറുന്നത്.
അമ്മാളുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പലതവണ, മകളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവാനായി വന്നുവെങ്കിലും, കോളേജിൽ പോകേണ്ടത് കാരണം അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോയില്ല. അവിടെ നിന്നും യാത്ര ചെയ്തു കോളേജിൽ എത്താൻ മാളുവിന് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവർ അവളെ കാണുവാനായി വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆
വിഷ്ണുവേട്ടാ, ദേ ആ തട്ടുകടയിൽ ഒന്ന് ച,വിട്ടിക്കേ.. എനിക്ക് ഇത്തിരി ചൂട് ദോശയും തക്കാളി ചട്ണിയു കഴിക്കാൻ വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നുന്നു.
തന്റെ വീർത്ത വയറിൽ ഒന്ന് തലോടി കൊണ്ട് അമ്മാളു പറഞ്ഞതും അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭാര്യ പറയുന്നത് അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിച്ചു.
എന്നിട്ട് അവൾക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടത് എല്ലാം വാങ്ങി കൊടുത്തു . ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയ ശേഷം ഇരുവരും കൂടി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു പെണ്ണ് തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞതു.
എന്നും ഇത് പതിവ് ഉള്ളത് ആയതിനാൽ അവനു പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയതുമില്ല.
പാർസൽ വാങ്ങിയോ ഏട്ടാ..
നല്ല മൊരിഞ്ഞ ചൂട് ദോശ മുറിച്ചു ചമ്മന്തിയിൽ മുക്കി വായിലേക്ക് വെയ്ക്കുന്നതിനടിയിൽ അമ്മാളു ച്ചോദിച്ചു.
“അത് അവര് എടുത്തോളാം,ഞാൻ പറയേണ്ട കാര്യം ഇല്ലാലോ….”
സ്ഥിരം ആയിട്ട് വിഷ്ണുവും അമ്മാളുവും അവിടെ നിന്നാണ് കഴിക്കുന്നത്. ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് എല്ലാവർക്കും മേടിച്ചോണ്ട് പോകുകയും ചെയ്യും.
വിഷ്ണുവിന് കുറച്ചു ദോശ മുറിച്ചു അവൾ വായിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു,,
ഹ്മ്മ്…. മതി മതി, നീ കഴിച്ചോ, നിന്റെ കൊതി മാറട്ടെ, ഇല്ലെങ്കിലേ എന്റെ കൊച്ച് വലുതാകുമ്പോൾ നിന്നെ പോലെ കൊതിച്ചി ആവും.
അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മാളു ഒന്ന് കൊഞ്ഞനാം കുത്തി കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും ആസ്വദിച്ചു ഇരുന്നു ദോശ കഴിച്ചു.വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ വാതിൽക്കൽ കാണും അമ്മയും ഏടത്തിയും.
ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ രണ്ടു അമ്മമാരുടെയും സ്നേഹം ആണ് അവൾക്ക് ലഭിച്ചത്.
സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോലും അയക്കാതെ അവൾക്ക് യാതൊരു കുറവും വരുത്താതെ പ്രഭയും മീരയും അവളെ നോക്കിയത്.
കുട്ടികൾ ആണെങ്കിലുമാകെ സന്തോഷത്തിൽ ആണ്, കുഞ്ഞുവാവ വരാനായി ദിവസം എണ്ണി അവർ കാത്തിരുന്നു
തുടരും.
അടുത്ത ഭാഗം വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
